به نقل از وبلاگ وزین بنچاق 

بسم الله الرحمن الرحیم الحمدلله رب العالمین و صلی الله علی محمد و آله الطاهرین


با عرض سلام و آرزوی توفیق برای همکاران عزیزم که در این جلسه ارزشمند گردهم آمده‌اید.


بدون شک، آنچه دوستان و علاقه مندان و اهل فن را از راه های دور و نزدیک به این شهر زیبا، اراک، پایتخت صنعتی ایران، شهر فقها و مجتهدان و مراجع عظام تقلید، حضرت امام خمینی رضوان الله علیه، شهر شیخ الفقها، مرحوم حضرت آیت الله العظمی اراکی- رحمۀ الله علیه- شهر امیرکبیر، شهر مترجم پر آوازه قرآن و صحیفه سجادیه، محقق والا، استاد محمد مهدی فولادوند، شهر مرحوم استاد دکتر محمد خزائلی کشانده، ثمربخشی و برکت این محفل علمی بوده است.



ایام و اعیاد پر برکت ماه های رجب، شعبان و رمضان را خدمت عزیزان حاضر در جلسه تبریک عرض می‌کنم و امیدوارم بتوانیم از فیوضات این ایام بهره مند شویم.

اما آنچه به سبب آن امروز در اینجا جمع شده ایم، موضوع وبلاگ نویسی در حرفه سردفتری است. برای بحث در این زمینه، پیش از این ، پنج گردهمایی داشته ایم؛ بهره ها جسته ایم و پالایش ها داشته ایم تا انشاءالله آن‌طور که شایسته این حرفه و موضوع است، پیش برویم و روزی برسد که نماد وبلاگ نویسی حرفه ای شویم؛ که اینجانب قویاً معتقدم شایستگی آن را داریم.

عزیزان، همکاران ! وبلاگ یک رسانه است. رسانه ها و سرچشمه های اطلاع رسانی و آگاهی بخشی نیز در جامعه ما و دیگر جوامع فراوان است. ما باید کاری کنیم تا مخاطب برایش وبگردی جذاب و مفرح باشد و مطالب جدید به دور از هیاهوی حرفه ای و با رعایت اخلاق اسلامی به مخاطبین ارائه شود. مردم از خواندن بعضی روزنامه ها و مجلات خسته شده اند و تمایلی به مطالعه آن ندارند ولی وبلاگ ها باید سرنوشت بعضی از روزنامه و مجلات را نداشته باشد.

 

از طریق وبلاگ ، شما می‌توانید ارتباطی پویا و متقابل با مخاطبان خود برقرار کنید و از دیدگاه های آنها و نیز دانش و تجارب و اخبار و اطلاعات ایشان در رابطه با یک موضوع خاص آگاه شوید. پس، تضارب آراء پیش می‌آید، یعنی اکنون زمان بهره‌وری از اندیشه‌ها و آشنایی با سلیقه ها و دیدگاه های افراد ِگروه  و حرفه‌ای است که شما به عنوان مؤلف و پژوهشگر و یار و همراه مسئولان امر یا خود شما به عنوان یک نقطه راهنما و مطلع خیرخواه و مرکز ثقل؛ جریان راهگشای فکری می‌سازید و گرهی از کار فروبسته موضوع مورد علاقه و آنچه دغدغه شماست، می‌گشایید.

وقتی هر روز بر تعداد وبلاگ نویسان افزوده می‌شود و بر طبق آماری که شنیده‌ام، میلیونها وبلاگ در سراسر جهان داریم؛ ترجیح منطق عقلانی، بر نوآوری و تمایز منطقی ایجاد کردن و ایجاد جذابیت و همگامی با اصول آموزشی جدید این فعالیت و فن است.



جلب نظر مخاطب، مخاطبی که در برابر انتخاب های گوناگون و متنوع و فراوان قرار دارد، ابتدا باید شناخته شود؛ بدان معنا که باید تمایلات، روحیات، دغدغه ها و انتظارات او را شناخت. اما نباید تنها بر اساس آن گام برداشت؛ باید این داشته‌ها را با اصول فنی و علمیِ کار نزدیک ساخت. نوآوری اینجا به کار می‌آید. به روز سازی علم و اصول این فن، از طرف مدیر و مؤلف وبلاگ اینجا باید خود را نشان دهد. مخاطب را بر این اساس باید افزایش داد. آمار می‌گوید میانگین مدت مراجعه به وبلاگ ها بسیار اندک است، مخاطب 90 ثانیه در وبلاگ می‌ماند. بنابراین باید شیوه ای برگزید که او دوباره به وبلاگ سر بزند. در حرفه ی ما و وبلاگ نویسی در این حوزه، رعایت اصول اخلاقی و حقوقی، امانت داری، مستند نویسی یکی از مهمترین راه های جذب مخاطب است.

آرزوی اینجانب این است که آرام آرام به سوی تشکیل "جشنواره انتخاب وبلاگ های برتر در موضوع سردفتری" گام برداریم و وبلاگ نویسی را بازویی توانمند برای رسیدن به آمال و اهداف شایسته و متعالی این حرفه ببینیم. یعنی پا را فراتر از این مرحله بگذاریم و پویایی و نیرومندی را پی بگیریم. اگر چه همان طور که پیش از این متذکر شدم، تأکید من بر آن است که در این رهگذر، لنگر را گم نکنیم. رسالت عظیم حرفه ای، داشتن پشتکار، تحمل کار سخت و تحمل انتقاد و حفظ توازن را همواره فرایاد داشته باشیم.

تکرار، آفت جذابیت است. نقل مکررات و کپی از وب سایت ها و وبلاگ های دیگران چه موفقیتی در پی دارد؟!

پهنه وافق دید نیز باید گسترده باشد، نگاه باید فراگیر و جامع باشد. اگر مسائل کلان، چالش های اساسی و موانع اصلی را از پیش چشم دور نگه داریم، چه رسالتی را بر دوش خود حس می‌کنیم که دست به این امر مهم می‌زنیم و می‌خواهیم  از نعمتهای فراوانِ دنبال آن، بهره بگیریم.

انبوهی نقد و نظر که از میان آنها میتوان مرهمی بر دردهای فراوان پدید آورد و راهی نشان داد، باید کار این رسانه ی خاص را به همان جایی برساند که اگر روزی به هر دلیل وبلاگ معطل ماند یا فعالیت آن متوقف شد، عده ی فراوانی چشم انتظار تولد دوباره آن باشند. این، یعنی همان اعتلا، همان نقطه اوج، همان نیاز و درد و جای خالی برای آنچه خواهان آنیم. همان چیزی که سزاوار این صنف مظلوم وخدوم است.

همکاران محترم، عزیزان! بار امانت بزرگی را بر دوش گرفته‌اید! اکنون که این ابزار را برگزیده‌اید، حفظ و تعمیق و شأن حرفه‌ای را هرگز فرونگذارید. شناسایی موارد مغفول مانده، معرفی تواناییهای بالقوه و بالفعل، و راهکاریابی و معاضدت مسئولان، بررسی و تحلیل مسائل مبتلا به جامعه سردفتری کشور و نقد و بررسی طرح ها و لوایح مرتبط به حرفه ما و کار عملی و تطبیقی- حرفه ای شما می‌تواند برای ما و صاحب نظران و کارشناسان راه گشا باشد البته باید این نقدها منصفانه و کاملاً منطبق بر نفع مردم و جامعه باشد و در برنامه‌های خود در اولویت قرار دهید که انتظار تک تک خدمتگزاران شما در هیئت مدیره کانون ، این است.

کما اینکه ممکن است برخی از صاحب نظران و بزرگان این حرفه وبلاگ نداشته باشند ولی دوستانی که دغدغه حرفه ای دارند می‌توانند از آنان و درج نظراتشان در وبلاگ های خود اقدام کنند. در وبلاگ ها جایگاه و منزلت پیشینیان خالی است. ما باید به گذشته خود افتخار کنیم و از بزرگان این حرفه که در سراسر کشور کم نداریم غافل نشویم و با مکاتبه با سردفتران استان ها و شهرستان ها می‌توان این گنج های پنهان را کشف کرد و به جامعه ی حقوقی کشور معرفی کرد.




موقع را مغتنم می‌شمارم که از برگزارکنندگان این جلسه و از سردفتران ساعی و زحمت کشان وبلاگ نویس این صنف سپاسگزاری کنم و آرزوی توفیق و رسیدن به بلندای این فن شریف و مسئولیت خطیر را برای همه شما عزیزان از درگاه خداوند تعالی مسئلت نمایم.

والسلام علیکم و رحمۀ الله و برکاته