باز هم 6 دی نزدیک است وکاسه چه کنم چه نکنم به دست گرفتیم

کمتر از یک ماه به روز  6 دی روز سر دفتر اسناد رسمی  و یا روز کاتبین بالعدل البته روی کاغذ باقیمانده روز فرهیخته گان درد آشنا و مظلومترین بخش خصوصی جهان و مظلومیتی  که هم  از غیر سیلی می خورد وهم از خودی .

طولانی ترین آیه  شریفه و مبارکه سوره بقره و قرآن کریم و بلحاظ مفهوم و معانی پربار آن  این روز را برخی از همکاران و اساتید  فن و قلم روز سر دفتر اسناد رسمی  و یا روز دفاتر اسناد رسمی  نامیدند و هر سال  به این بهانه جنب و جوش بین همکاران  آغاز می شود  تا شاید گوش شنوایی پیدا شود  و دلی بسوزد و ترحم کنند در تقویم سالیانه قرارش دهند .

 اما دریغ و افسوس و صدافسوس  نه کانون  فعالیتی می کند  و نه سازمان ثبت و نه قوه قضاییه شاید  چنانچه تحت پوشش مجموعه ای غیر  ازتشکیلات  فوق  بودیم  و یا آقایان ...

---بالا به پایین  نگاهشان را تغییر  می داند این حداقل  خواسته کاتبین بالعدل  تاکنون  محقق می شد .

در هر صورت  خودمان به فکر خودمان باشیم و بیاییم مانند خانواده ی که توان مالی  برای برگزاری جشن تولد فرزندش ندارد  و بناچار  4 یا 5 نفری دور هم جمع  می شوند و برای فرزندشان جشن تولد  می گیرند ماهم در شهر و یا هر استان برای روزمان جشن تولد بگیریم

پیشنهادی هم به هم استانیهای عزیز.حال که کانون  مازندران  اعضای خودرا شناخت و اعضا هیات مدیره  بی سر و صدا رئیس و نایب رئیس  و منشی و صندوق دار  و غیره معرفی شده اند  پیشنهاد میگردد  به این بهانه هم که شده اعضای هیات مدیره قدم پیش بگذارند و روز 6 دی را در یکی از شهرهای  استان با دعوت از همه همکاران ومسئولین و----گرامی بداریم